Ulaştığın her bilgi ve güç kazandığındır; kendine mal etmeye başladığın andan itibarense bu kez kendi zararına yüklendiğindir. Bu Hakk’tan hakikatten ayrıldığın andır. Bilgi ve fiziki gücüm var diye kendini bir şey sanan ve kendini gözünde büyüten nefsin işi beyin damarlarındaki küçücük bir pıhtılaşma ya da gözle görülmeyecek kadar küçük bir virüsle biter. Seni yaratan, sana gücü veren Rabbin almasını da bilir.
Kur’an bir hayat rehberidir.
Yoksa fizik, kimya kitabı, ilmi bilgiler kitabı değildir. Ondan bir takım usullerle bir takım bilgilere varacağımız ve geleceğe dair bilgilere ulaşacak sırlar kitabı da değildir. Okuyup daha bilgili biri olmamız değildir asıl gâye. O ruhumuza hayat verir. Kur’an’ın bize hayat vermesi için önce onu yaşamak lazım. Onu yaşamamızdan kasıt okuyup onunla amel etmektir.
Yaşayıp, yani amel edip Allah’ın kendisinden razı olacağı bir kul olmaktır. İyi bir kul olup iki cihan, dünya ve ahiret saadetine ulaşmaktır.
