Ebû Yezîd-i Bestâmî Hazretleri, bir gün yolda yürürken birisi gelip “Elbisenizden birini verseniz de onunla berekete nâil olsam” dedi. Bunun üzerine Bâyezîd-i Bestâmî Hazretleri, “Sen, Ebû Yezîd’in değil elbisesini, derisini de giyinsen, onun yaptığını yapmadıkça sana asla faydası olmaz.” buyurdu.
Ben kâmil oldum dediğinde, kâmil olmayı kendine ait bir güç elde etmek sanırsan, bulunduğun dereceye kadar ne yaptıysan aynı niyet ve istikamet üzere sürdürmedikçe sana asla faydası olmaz. O zaman anlarsın ki güç kalıcı değil, sana geçici olarak verilmiştir; sende kalması Allah’ın dilemesine bağlıdır. Bu hakikat insana gücün Allah’tan olduğunu, dilerse geri alacağını ve O’nun rızasına göre hareket etmesi gerektiğini gösterir.